mank

vrijdag 9 april 2016

Even bijpraten over Lonnes gezondheid. Haar tandvlees is een stuk minder rood, bijna de normale kleur en ik merk dat ze totaal geen last meer heeft van haar kaak. Dat is heel fijn. Minder fijn is dat ze drie dagen terug opeens heel erg mank liep. Met veel pijn en moeite hinkte ze naar buiten voor de noodzakelijke zaken, en dan direct weer terug naar huis. Ik heb de dosis pijnstillers, die ze nog steeds krijgt vanwege de artrose, verdubbeld. Nu gaat het wel weer. Ze loopt nog moeilijk, maar ze heeft onderweg weer belangstelling voor allerlei luchtjes en de poezen in de buurt. Toch nog maar een paar dagen heel korte wandelingetjes maken, totdat ze weer normaal loopt. Wel saai, maar zoals ze nu is kunnen we echt niet naar het bos.

 

Zucht ! 

 

nog meer kiezen kwijt

dinsdag, 23 februari 2016

Lonne is weer bij de 'tandarts' geweest. Net als verleden jaar moest ze ook nu weer onder narcose, maar ze is zonder problemen weer ontwaakt. Er is een kies getrokken en van de rest van haar gebit is tandsteen verwijderd. Dat veroorzaakte het ontstoken tandvlees. Poetsen is bij Lonne onbegonnen zaak, ze laat het absoluut niet toe en áls ik al een tandenborstel tussen kaar kiezen krijg, bijt ze er zo hard in dat ik bang ben dat ze hem opvreet. Dus heb ik nu Dentisept pasta gekregen (nou ja, gekocht) dat moet ik dagelijks in haar bek smeren. Het is een beetje kleverig spul, dat ze het met haar tong over de nog resterende tanden en kiezen zal verspreiden. Dat is de gedachte. Nu maar afwachten. De eerste keer zal ze het wel toestaan, maar daarna zal het moeilijk worden.
De pijnstilling is voor de komende week weer opgevoerd naar twee per dag. Eigenlijk hetzelfde verhaal als vorige jaar, ook de rekening!

Na alle commotie lekker uitslapen

Maar na een uurtje stond ze, alsof ze ergens van schrok, gehaast op en liep naar de deur. Had ze op haar slaapkleed geplast! Buiten hoefde ze natuurlijk niets meer te doen; dat lag binnen in de kamer.
Nawerking van de narcose?? 

stink adem

maandag, 25 januari 2016

Ondanks dat Lonne vorige jaar september aan haar gebit is geholpen kwam er de laatste tijd toch weer een vieze lucht uit haar bek. Omdat de dierenarts januari heeft uitgeroepen tot 'tanden- en kiezenmaand', hetgeen inhoudt een gratis gebitscontrole voor de huisdieren, heb ik Lonne aangemeld en vanmorgen werden wij verwacht. Blijkt dat het tandvlees rond de kiezen die Lon nog heeft behoorlijk is ontstoken. Maar de stank komt waarschijnlijk van de achterste kies, die ziet er heel slecht uit. Omdat Lonne geen bovenkiezen meer heeft, gebruikt ze daardoor de onderkiezen niet, dat zou een snelle aangroei van tandplak kunnen veroorzaken. Resultaat: dinsdag 23 februari gaat ze weer onder narcose, voor het verwijderen van de tandplak en eventueel de slechte kies. Arme Lonne!
 

altijd pijnstillers

vrijdag, 27 november 2015

 

Lonne reageert goed op de pijnstillers. Dat wil niet zeggen dat ze nu opeens uren kan lopen, maar ze is niet meer mank en heeft weer lol in haar uitjes. Op aanraden van de dierenarts ga ik voorlopig door met het geven van Carprodyl. De volgende drie weken twee pillen per dag. Daarna gedurende twee weken anderhalve pil per dag en als dat allemaal goed gaat, kan Lonne volstaan met dagelijks één pil.

Hopelijk gaat dit programma lukken, want op deze manier is er ruimte voor een eventuele verhoging van de dosis, mocht de artrose, en daardoor de pijn, erger worden.



artrose

maandag, 23 november 2015

Lonne heeft artrose aan haar rechterschouder. Dat heeft de dierenarts vandaag vastgesteld. Niet door middel van een gewrichtsfoto, maar gewoon door aan haar schouders, knietjes en enkels te draaien en te trekken. Toen hij dat bij Lonnes rechterschouder deed, kreunde en piepte ze. Uiteraard vroeg ik of er röntgenfoto's genomen moesten worden, maar dat is (nog) niet nodig. Zeer belastend voor Lonne, vond hij, want zo'n foto zou onder een roesje moeten gebeuren. "Een foto geeft u honderd procent zekerheid dat het artrose is, nu heeft u die voor 95 procent". Het is ook niet noodzakelijk om aan te tonen waar precies die artrose in haar schouder zit, want opereren is op Lonne's leeftijd geen optie. Het is een kwestie van pijn bestrijden. Daarvoor krijgt ze Carprodyl. Tot vrijdag, dan moet ik zien dat de pijn minder is, of niet. Zo niet, dan kunnen altijd nog foto's worden gemaakt. Vrijdag bellen dus.

    Dat Lonne nu pijn heeft, komt niet door een incident. Ze loopt al een hele tijd niet goed. Slechts korte afstanden en in een heel langzaam tempo. Maar ze heeft wel plezier tijdens de wandelingetjes. Ze is graag in het bos en op andere plekken waar wat te beleven valt. Maar gister liet ze na tien minuten merken dat het genoeg was. Ze ging steeds zitten. Dus terug naar huis en ik nam me voor om de volgende dag (vandaag dus) naar de dierenarts te gaan. Toen ze vanmorgen tijdens de wandeling aan het eind van onze straat mank ging lopen, was ik blij dat ik al een afspraak bij de dierenarts had.

Eigenlijk ben ik niet verbaasd dat ze artrose heeft. Ze heeft er de leeftijd voor. Het is alleen heel zielig dat ze pijn heeft. Als ze de rest van haar leven pijnstillers moet slikken, dan moet dat maar.

De dierenarts, die zelf ook een Landseer heeft, (van zeven jaar) zei trouwens dat hij heel blij zou zijn als zijn hond zo'n hoge leeftijd zou bereiken en op zo'n gezonde manier.

En nu ligt Lonne, met de eerste dosering pillen op, lekker te slapen. Ik hoop dat het medicijn werkt, want ik wil niet dat mijn meisje pijn lijdt.

 

 

het gaat goed

donderdag, 3 september 2015

Het gaat goed met Lonne. Gister was ze nogal onrustig, heel veel smakken, en hijgen met haar tong ver uit de bek, waarbij ze behoorlijk kwijlde. Overal waar ze lag werd het nat. Maar dat deed ze vandaag niet meer. Ze heeft ook, zoals gewoonlijk, op haar dooie gemak gelopen, met veel belangstelling voor allerlei luchtjes rond de bomen en de struiken. Vanmiddag belde de dierenarts, hoe het met Lonne ging en of ik nog vragen had. Ik kon gelukkig zeggen dat alles goed is. Wat een nazorg van de dierenarts, echt geweldig. 

Gister ben ik begonnen met het afmeten van het water dat Lonne drinkt; zowel gister als vandaag was dat 1,25 liter; is dat niet een beetje weinig voor een hond van 61 kilo?

 



stil in huis . . .

dinsdag 1 september 2015

Vanmorgen, om half negen, Lonne naar de dierenarts gebracht. Met vereende krachten is ze op de behandeltafel gezet en met flink verzet van Lonne is er een infuus aangebracht. Toen de benodigde vloeistoffen erdoor en ze was 'weg'.

 

 

Ik naar huis. En wat is het daar nu stil!! Akelig stil. Ik realiseer me nu pas hoe aanwezig Lonne is. Ik ben al elf jaar met Lonne samen en vind dat onderhand heel gewoon. Nu merk ik pas hoe ik aan haar gehecht ben. Gelukkig komt ze straks weer thuis. 

 

Zojuist ( negen uur) belde de dierenarts dat er aan één kant van Lonne's kaak twee kiezen uit moeten. Een grote, die is afgebroken en een kleintje, helemaal achterin, zit los. Die is ook niet te redden. Nu gaan ze aan de andere kant kijken. En zullen ze weer bellen wat er daar moet gebeuren.

Netjes hè? dat ze mij zo op de hoogte houden.



 

 Om halftien het tweede telefoontje, aan de andere kant van Lonne's gebit precies hetzelfde verhaal. Ook hier de kleine kies die los zit, maar van grote kies was ook de wortel ontstoken. Met het weghalen is daardoor een groter gat ontstaan en dat is gehecht.Heftig hoor!

Daarna mocht ik om half elf bellen. De operatie was klaar en geslaagd; een half uur later mocht ik weer bellen. Toen was Lonne redelijk wakker, maar nog niet in staat om te lopen. Ik kan haar om 12 uur ophalen.
En nu ligt ze thuis, op haar eigen kleed haar roes uit te slapen.

Ze heeft voor tien dagen pijnstillers (Carprodyl) mee gekregen, plus een gebitspasport waarop staat welke kiezen zijn weggehaald. En in een doosje de verwijderde kiezen en wortels. (getver, wat moet ik daar mee?)
Verder moet ze zich vandaag rustig houden en nog niet eten. Ze mag de komende dagen geen brokken eten, maar die kreeg ze toch al niet; haar normale voer, Smuldier is prima.
Over twee weken moet ik bellen hoe het ermee gaat. Als ik iets raars opmerk, bel ik uiteraard eerder.

Tijdens de narcose liet Lonne urine lopen, die is opgevangen en getest (vanwege haar leeftijd) en daaruit bleek dat die veel te waterig is. Vraag me niet wat dat betekent (nieren?), maar vanaf nu moet ik afmeten hoeveel ze per dag drinkt en dat over twee weken melden. Verder konden/wilden ze er niets over zeggen. We gaan braaf water wegen.
Nou, dat was het dan. Volgens de dokter was deze behandeling hard nodig en zal Lonne nu niet meer stinken.
O ja, ik kreeg ook nog een rekening: € 356,20.

morgen naar de tandarts

maandag, 31 augustus 2015

Morgenochtend om 8.30 uur moet Lonne bij de dierenarts zijn om de rotte kies te laten trekken. Op zich niet zo'n ingreep, maar het moet wel onder narcose gebeuren. En daar maakt ik me wat zorgen over. Lonne is aardig op leeftijd en wat doet zo'n narcose met haar? In een vorige blog heb ik al gemeld dat Lon verder heel gezond is; ze zal het wel goed doorstaan.  Ik heb gevraagd of ik bij Lonne mag blijven tot ze volledig 'onder zeil' is en dat was goed. Dan ga ik naar huis en ben telefonisch bereikbaar voor overleg, als er onverhoopt meer moet gebeuren aan haar gebit. Morgen weten we meer.

  

 

 

Lonne naar de tandarts

dinsdag, 18 augustus 2015

Lonne rook, zeg maar: stonk, de laatste tijd behoorlijk uit haar bek. Maar soms ook niet, of veel minder. Maar gister was het niet te harden. De dierenarts gebeld, en dezelfde middag was er nog plaats voor consult. Wat een toestand maakte Lonne daarvan! Omdat de dierenarts moeilijk languit op de grond kan gaan liggen om in Lonne's bek te kijken, moest ze toch de tafel op, die in de laagste stand, gemakkelijk op te stappen is. Zo niet mijn Lonnetje; met alle kracht die in haar is (en dat is veel) verzette ze zich. Er werd nog een assistente bij geroepen en daarna nog een en gezamenlijk hebben we mijn lieverd op de tafel gehesen en, toen die weer omhoog ging, haar in bedwang gehouden. Daarbij hijgde Lonne zo hevig, dat de dierenarts in ieder geval de gezondheidsklacht goed kon ruiken! Verdere inspectie van Lonne's gebit wees uit dat er één rotte kies zit, met een lichte tandvleesontsteking eromheen. Ze heeft geen tandsteen. Maar die kies moet eruit, anders krijgt kaakontsteking, en dat is nor erger. Uiteraard maak ik me zorgen over de narcose, op Lonne's leeftijd. Daarom is er bloed geprikt, om eventuele verborgen kwalen op te sporen en er is naar haar hart geluisterd. Gelukkig is dat allemaal piekfijn in orde; ze heeft een goede conditie, dus kan ze in principe de narcose wel aan.

De afspraak is gemaakt voor 1 september a.s. 's Ochtend om 8.15 uur nuchter komen. Zucht!

Mooie kiezen toch? De boosdoener zit aan de bovenkant.



nog steeds 58 kilo

woensdag, 25 februari 2015

Vorige maand bleek dat Lonne spectaculair was afgevallen. Tien kilo in een jaar tijd, zonder dieet en zelfs met minder bewegen. Dat vond ook de dierenarts wel heel veel kilo's.  Aan het einde van februari zou ik haar weer op de weegschaal zetten om te zien of ze nog meer is afgevallen. De maand is nog niet helemaal ten einde, maar ik was zo nieuwsgierig. En wat blijkt? Nog steeds 58 kg. Niet afgevallen en niet aangekomen. De DA en ik vinden het wel goed zo. Niets aan doen. Lonne is vrolijk en heeft (met mate) overal zin in.

 

bijna 10 kilo afgevallen !!

maandag, 26 januari 2015

  Bij een simpel bezoekje aan de dierenarts (anaalklieren) zette ik Lonne even op de weegschaal. De laatste keer dat ik haar woog, was december 2013. Toen was haar gewicht 67,5 kilo. Ik weet nog dat de dierenarts dat te veel vond. Er moest minstens 5 kg. af. En zoals het een brave baas betaamt, zette ik Lonne op rantsoen, aangevuld met sperziebonen voor toch een voldaan gevoel. Maar, van de bonen kreeg ze een beetje diarree en door dat mindere eten had ze honger. Toen dacht ik: er zijn vele bejaarde dames die iets te zwaar zijn, dan Lonne ook maar. Ik ga haar op 10 jarige leeftijd niet plagen met een dieet. Dus weer terug naar haar normale porties eten.

  Dan vandaag. In de wachtruimte staat een weegschaal en Lonne ging daar braaf op zitten. Hè, 58 kilo???  Dat kan niet. Kom op Lon, nog een keer erop. Weer 58 kg. Toen ben ik zelf op de schaal gaan staan, en met mijn jas en schoenen mee gerekend, klopte mijn gewicht, dus het lag niet aan de weegschaal. Hoe kan dat nou?  Door haar enorme vacht kan ik haar kale lijf natuurlijk niet zien, maar wel voelen en met het kammen en borstelen is mij niets van gewichtsverlies opgevallen.

De dierenarts vond het ook wel veel, bijna 10 kg. eraf. Maar ze vond dat Lonne er goed en gezond uitzag. We hebben afgesproken dat ik iedere maand Lonne op de weegschaal zet, en dan kijken hoe haar gewicht is. Blijft ze afvallen, dan is er iets niet in orde. "Maakt u zich nou geen zorgen", zei de dierenarts nog toen ik wegging. Dat doe ik natuurlijk wel, een beetje. Lon is nog nooit onder de 63 kg geweest. Hoe kan ze dan nu opeens zo weinig wegen? Afwachten maar, tot de volgende maand.

  In ieder geval hebben we vanmiddag fijn gewandeld en wilde ze vanavond graag een balspelletje doen. Niet piekeren.

poot verstuikt

vrijdag, 5 september 2014

Gisteravond ging er iets mis. Ons buurmeisje kwam met Lonne spelen. Dat doet ze wel vaker; na het eten mag ze nog buiten spelen en dat doet ze graag met Lonne. Samen ballen. Dat meisje en Lonne zijn dol op elkaar. Als Lonne haar stem hoort kijkt ze verwachtingsvol op en loopt al naar de deur, of zoekt naar haar bal. Als ik Lonne in de buurt uitlaat op een tijd dat de school uitgaat, hoor ik al van verre: "Looooooooonne !!!!"  En dan wordt er geknuffeld. Heel leuk.

Maar gister ging Lonne iets te enthousiast achter de bal aan en ze struikelde over de stoeprand. Toen was het uit met de pret.

Ik heb haar direct Traumeel-tabletjes gegeven. En Lonne heeft de rest van de avond geslapen. Totdat ze voor de nacht er toch even uit moest. Pffff, wat ging dat moeilijk. Ze kon bijna niet op haar rechtervoorpoot staan. Gelukkig is de plas-plaats dichtbij. En vanmorgen was het nog zo erg. Ik hou haar onder de pillen en ze hoeft niet te lopen, alleen als het nodig is. Ze ligt nu onder haar privé palm in de kamer.

 

 

Het zal na een paar dagen wel weer over zijn; ik heb onderhand ervaring met Lonne's gestruikel!

 

 

 

veel beter

zaterdag, 7 september 2013

Het gaat gelukkig een stuk beter met Lonne. Nog een paar dagen, dan zal ze weer de oude zijn. Al met al heeft het ziek zijn maar een klein weekje geduurd, maar dat weet je niet van tevoren en ik heb me veel zorgen gemaakt. Omdat Lon natuurlijk al op leeftijd is kan je problemen verwachten, maar ik moest ook steeds weer denken aan het einde van Bommel. Dat begon ook met overgeven.  En met een zieke Bommel liep ik ook 's-nachts buiten en keek machteloos toe hoe haar lijf schokte en schokte, maar er kwam niets, ze was al leeg. En midden in de nacht laten nare herinneringen zich moeilijk verdrijven.

Het heden ziet er beter uit. Lonne heeft zelfs weer zin in een spelletje met de bal.
 

En morgen probeer ik of ze een boswandeling(etje) op prijs stelt.

En Zus, heel erg bedankt voor het aanhoren van mijn gejammer, het meedenken en raadgeven.

 

Lonne loopt weer goed

woensdag, 17 juli 2013

Het leed is geleden, Lonne loopt weer normaal. Vanmorgen vroeg naar het bos en daar hebben we een heerlijke koele wandeling gemaakt. Ik kreeg zelfs kippenvel, zo koel. Lon heeft meer dan een half uur gelopen. Bravo ! De rest van de warme dag is ze niet meer in actie gekomen.

Ze heeft wel geleerd van haar onbezonnen achtervolging. Vanavond waren er natuurlijk ook poezen buiten, Drie zelfs. Maar Lonne liet het bij wat dreigend gehijg, een blafje en haar nekharen opzetten. Geen van de poezen was daarvan onder de indruk, ze bleven rustig zitten. Lonne schudde de opwinding van zich af en liep verder.

poezen opjagen kan niet meer

maandag, 15 juli 2013

Tijdens ons avond-wandelrondje, waar Lonne altijd rustig losloopt en de hele buurt besnuffelt, was daar gisteravond opeens die brutale poes. Die bleef maar zitten en holde pas op het laatste ogenblik weg, een brandgang in. Lonne er achteraan. En ze kwam er mank lopend weer uit! Piepen en blijven zitten. Oei, ze had pijn en wilde niet verder lopen. Ik heb een beetje gemasseerd en toen moest ze toch naar huis lopen. Over dat kleine eindje hebben we lang gedaan. Thuis gelijk aan de Traumeel.

Vandaag het maximum aantal pillen gegeven want het was nog niet over. En rust houden natuurlijk.

Ik had nog wel plannen gemaakt om met Lonne naar het meertje te gaan, kon ze lekker zwemmen, want het was warm vandaag. In plaats van het water werden het de koele tegels in de gang.

Ik had geen lust om thuis te blijven en ben gaan fietsen. Een ritje richting De Kaag.
  

Toen ik thuis kwam lag Lonne languit in de gang. Bij het geluid van de sleutel, tilde ze even haar kop op, constateerde dat de baas weer thuis was, en sliep verder. Ze had me niet gemist.

Vanavond liep ze al minder mank. Een paar dagen rustig aan, dan zal het wel weer over zijn.

het gaat goed

donderdag, 18 april 2013

Het ging vandaag heel goed met Lonne's poot. Vanmorgen ongeveer een kwartiertje gelopen, zonder problemen. Dus besloot ik om vanmiddag naar het bos te gaan. Dat was niet geheel zonder gevaar! Met die storm. Het kreunen en kraken van de bomen boven mijn hoofd klonk niet prettig en de paden lagen bezaaid met afgewaaide takken. Maar Lonne genoot van de vrijheid en ik ook. We hebben maar een kort rondje gelopen. Morgen misschien weer wat langer/verder.

Ik vond het geen fijn weer vandaag. Zoveel zon waarvan je eigenlijk niet kon genieten vanwege die harde wind. In de tuin zitten kon niet, je waaide van je stoel. In de tuin werken was ook niet prettig, elk gewied onkruidje woei gelijk weg naar een andere plek in de tuin. Fietsen was ook geen optie. Want eens heb je die wind tegen! Dus veel binnen gebleven. Jammer.

rust doet goed

woensdag, 17 april 2013

Met Lonne's poot gaat het niet beter en niet slechter. Dus heb ik goede hoop op genezing. Vanmorgen was ze erg blij tijdens de wandeling. Het was ook heel opwindend want alle poezen uit de buurt zaten wel ergens. Onder een struik, of onder een auto. Ik heb Lonne maar aangelijnd om te voorkomen dat ze die 'gluiperds' zou achtervolgen. Want ze moet nog rust houden. Daarom mocht ze vanmiddag ook niet mee op bezoek bij het kleine vriendje. Jammer !!! Toch verstandig van de baas, want daar hebben ze ook zo'n 'gluiperd'. 

 

 

daar blijf je als hond toch niet rustig bij !

 

rust houden

dinsdag, 16 april 2013

Het is echt mis met Lonne's poot. Aanvankelijk liep ze vrolijk mee met het ochtendwandelingetje dat ik voor alle zekerheid heel kort hield. Dinsdag gaan we altijd naar de slager. De baas koopt vlees voor zichzelf en de slager doet voor Lonne  twee grote botten in de tas en ze krijgt ook nog een knarsbeentje voor onderweg. Kwijlend van verlangen zit ze netjes voor de winkel te wachten. Tot zover was alles normaal. Totdat ze dat knarsbeentje kreeg. Waarschijnlijk is ze te snel gaan staan, of wilde ze te snel weglopen, ik weet het niet, maar daarna kon ze bijna niet lopen. En ze had ook geen trek meer in dat botje. Voetje voor voetje ging het naar huis. Na twee stappen ging ze zitten. En hijgen, ik denk van de pijn.  Het duurde een eeuwigheid voordat we thuis waren. Maar dat geeft niet. De rest van de dag heb ik Lonne zelf laten bepalen wat ze wilde of waartoe ze in staat was.  Dat was vooral liggen en slapen. Rond half vier werd ze onrustig: plastijd. We zijn naar buiten gegaan en weer heb ik Lonne laten betijen. Niet aangelijnd, ze moest zelf bepalen of en hoe ver ze wilde lopen. Dat was dus niet ver. In het grasveldje aan de overkant van ons huis deed ze een grote plas, en ze wilde direct weer terug.

Ik denk dat het weinig zin heeft om naar de dierenarts te gaan. Die kan niet meer doen dan rust adviseren. Meestal krijg je dan ook pijnstillers, en die wil ik juist niet! Wreed van mij, maar door de pijn houdt Lon zich zo rustig. Ik denk dat een hond wat dat betreft heel goed voor zichzelf kan zorgen. Ik vind het ook opvallend dat ze vandaag de helft heeft gegeten van wat ze normaal eet. Ze heeft immers geen energie verbruikt.

 

 

 

 

Veel rust, dan komt alles weer goed!!

 

weer mank

maandag, 15 april 2013

Weer heeft Lonne zich verstapt. Het gebeurde thuis in de tuin! Ze liep enthousiast vanuit huis de tuin in en vergat (?) het afstapje. Ik zag haar zwikken en hoorde haar piepen. Het deed pijn. Een beetje wrijven en rusten, dan gaat het wel over. Maar toen ze vanavond in de gang voor 'echies' ging slapen hoorde ik gehijg en gepiep. Ach hemel, wat had ze pijn. Jankend hinkte ze door de kamer, wist niet of ze liggen, zitten of staan moest. En ik wist niet wat te doen. Maar weer voorzichtig masseren; dat liet ze wel toe, dus neem ik aan dat het enige verlichting gaf. Ik heb haar Traumeel gegeven, ieder kwartier een tabletje. Ik had er nog maar vijf, maar ze hebben wel geholpen  want uiteindelijk ging ze liggen en viel in slaap. Gelijk maar nieuwe tabletjes besteld. Ik hoop dat ze vannacht doorslaapt.

Lonne is super gezond

maandag, 25 maart 2013

Vanmorgen heeft Lonne de jaarlijkse enting gehad tegen de ziekte van Weil. De dierenarts had Lonne een jaar lang niet gezien en ze maakte een compliment over Lonne's goede conditie. Oren mooi schoon, tanden en kiezen mooi schoon. Ook even op de weegschaal: 66 kg. Sinds vorig jaar oktober 3 kilo aangekomen ! Jammer dan. De dierenarts heeft er niets van gezegd;  bejaarde dames worden  wat zwaarder. Toch??

Ik vond het vandaag best lekker weer. Ik raak gewend aan de kou! We zoeken wel de beschutting van het bos, daar voel je minder wind. We hebben een heerlijke wandeling gemaakt.
 

 

Daarna thuis in de achtertuin snoeiresten opgeruimd en in de voortuin onkruid tussen de tegels weggehaald. Net zo lang buiten geweest tot ik het écht koud kreeg. Lonne verhuist braaf mee, van de achter- naar de voortuin. Vooral aan de voorkant vindt zij het spannend. Ze zit op het trottoir als een koninging op haar troon. Met superieure rust overziet ze 'haar' straat. Totdat de buurpoes ook komt kijken . . . . die zit binnen de korste keren in de hoogste boom!!