nieuwsgierige koeien

vrijdag, 22 mei 2015

Vanmiddag naar Rust en Vreugd, kijken of de lakenvelders al kalfjes hebben. Ik zag er maar eentje. Er waren wel een heleboel jonge geitjes. In hetzelfde weiland als de koeien, dat zie je niet veel. Er heerst daar wel een strenge hiërarchie: als de koeien aan komen lopen, moeten de geiten wegwezen!

Ook Lonne werd argwanend bekeken en gevolgd. Dat vond ze maar niks.

  

de lakenvelders zijn er weer

vrijdag, 10 april 2015

Nu is het echt lente, de lakenvelders staan weer in de wei bij Rust en Vreugd. Althans, vijf koeien telde ik, lang niet zoveel als andere jaren. En ik heb zo'n vermoeden dat het er ook niet meer worden. Boer Gerard vertelde mij ooit dat hij achter zijn boerderij (die niet bij Rust en Vreugd is) land heeft gehuurd en dan ligt het voor de hand dat je het vee liever dicht bij huis laat grazen. Maar de lakenvelder is van oudsher een landgoederen rund, dus past het zo mooi bij Rust en Vreugd.
 

lakenvelders zijn naar stal

vrijdag, 28 november 2014

Gister zijn de lakenvelder koeien opgehaald en naar de stal gebracht. Ik heb het niet gezien, jammer want het is altijd een spectaculaire onderneming. Een dag eerder stonden ze al netjes bij elkaar in een omheining, zodat ze niet konden weglopen. Want boer Gerard vertelde mij eens dat de koeien het schijnen te voelen wanneer ze op stal gaan en dat vinden ze niet ze fijn, ze blijven liever in de wei. Geef ze eens ongelijk!
 

lakenvelders

dinsdag, 25 november 2014

De lakenvelders kregen bezoek. Ik weet natuurlijk niet waarom de koeien zo bekeken werden, maar ze raakten wel een beetje van slag. Vooral de grote stier vond het maar matig. Het zal toch niet een slager zijn die kwam keuren? Je weet dat het gebeurt, maar toch . . . .

  

Lakenvelderdag 2014

zaterdag, 6 september 2014

Vandaag is het de dag van de Lakenvelder. Die prachtige runderen die ik (eindeloos) heb gefotografeerd en gefilmd en op mijn blog heb geplaatst. Onderhand zou je denken dat dit geen hondenblog, maar een Lakenvelderblog is. Toen ik in de krant las dat er een boek was verschenen over dit oer oude Hollandse ras moest ik dat natuurlijk hebben. “De Lakenvelder, niet uit het veld te slaan” is de titel en het is geschreven door Reurt Boelema. Natuurlijk; een lakenvelder boer.

Een prachtig boek, niet alleen door de schitterende foto’s, er staan ook heel veel interessante gegevens over de Lakenvelder in. De geschiedenis van het ras, de fok-eisen, het goede uiterlijk om een echte Lakenvelder te zijn, beschrijving van het karakter en dat koeien van dit ras (meestal) zelf hun kalveren werpen, gewoon in het weiland, en dat de kalfjes fijn bij hun moeder (en ooms en tantes) mogen blijven. Daar wordt een mens toch blij van. Dat er koeien zijn, die koe mogen zijn.

En een hoofdstuk over Lakenvelders in de kunst. De oudste afbeelding van een Lakenvelder is een tekening van Francois Rijckhals uit 1642 ! En natuurlijk een heel hoofdstuk geweid aan de Lakenvelders van Zorgboerderij Oliehoek, "mijn" Lakenvelders. Met foto's van de prachtige weide voor Kasteel Oud Wassenaar.  Dit jaar doet Oliehoek niet mee aan de Lakenvelderdag. Maar dat maakt mij niet uit. Ik kan de koeien iedere dag zien. Als ze niet te ver weg staan, in de schaduw langs de bosrand, maar in het grote weiland, kan ik ze van zeer dichtbij diep in hun mooie ogen kijken.  

Er zijn trouwens ook Lakenvelder kippen.  Zwarte kop, zwarte staart en alles daartussen is lakenwit. Er zijn zelfs gelakende geiten, zoals de Landgeit. Weet ik nu allemaal, dank zij dat boek.

 Hier een ode aan de Lakenvelders van Oliehoek.

 

zomerse dagen

dinsdag, 2 september 2014

Dit zijn heerlijke dagen. Niet te warm, niet te koud, af en toe een wolk voor de zon en weinig wind. Zo mag het nog weken duren. De bomen in het bos wordt steeds geler en roder, alsook de tomaten in mijn tuin(tje). Ik ben ze volop aan het oogsten en lekker dat ze zijn!! Vooral de kleintjes. Die pluk ik voordat ze echt rood zijn want als ze eenmaal van de steel vallen zijn ze snel bedorven. Het narijpen op een schaaltje in de zon gaat heel goed.

 

Lonne op de achtergrond is een placemat

 

 

Het zijn Zuckertraube tomaatjes geteeld van de VPRO zaadjes. Die kon je aanvragen t.g.v. van het TV programma over de moestuin van Maarten 't Hart, dit voorjaar. Ik heb ze in potten gekweekt. Daarnaast had ik ook nog ander tomatenzaad gekocht, die iets grotere tomaten geven. Ook die zijn heel lekker.

      In de middag zijn we naar Rust en Vreugd gegaan. Daar liepen de Lakenvelders dichtbij het wandelpad, dus heb ik ze maar weer gefotografeerd. (a.s. zaterdag is het trouwens de landelijke Lakenvelderdag. Maar daarover bericht ik in een volgend blogje.)

Een eindje verderop was een zwanenfamilie druk aan het eten. Zo vreemd; twee dagen geleden was de sloot nog helemaal helder en vandaag lag er een dikke laag kroos. Waar komt dat vandaag? In zo'n korte tijd? Dat zal ik eens opzoeken. In ieder geval vonden de zwanen het prima!

  

 HIER staat alles over kroos. Het is heel voedzaam en onder optimale omstandigheden groeit het inderdaad supersnel!

boom geveld

woensdag 16 juli 2014

Vanmorgen gingen we wandelen in Rust en Vreugd, lekker vroeg, want het zou vandaag warm worden. Voor Lonne een balletje mee, dan kon ze haar energie voor de rest van de dag kwijt. Ik schrok toen we bij het kleine weilandje kwamen; daar lag de grote eikenboom, horizontaal, met de kruin over de sloot heen en bij de stam een soort krater waar de wortels waren. Het zal de storm van afgelopen vrijdag wel geweest zijn die deze eik omver heeft geblazen. Hij stond al heel scheef, soms dacht ik weleens: ik ben benieuwd wanneer hij omwaait. Nu dus.
 

Verder was het rustig en vredig in het bos. In het weiland hadden de koeien de schaduw al op gezocht. Zij boffen maar. Als je in de polder de koeien in de weilanden ziet, staan ze vol in de zon, zonder enige bescherming. Maar wat me opvalt van de Lakenvelders in Rust en Vreugd dat ze onder de vliegen zitten. Het lijkt mij om gek van te worden, ze doen niets anders dan vliegen verjagen en dat lukt niet. Misschien hebben alle koeien er last van, en zie ik het alleen hier omdat ik zo dicht bij kan komen.

 

 

 

filmpje voor Tante Zeeland

dinsdag, 1 juli 2014

Vanmiddag in Rust en Vreugd gewandeld, camera mee, want we hebben Tante Zeeland (de trouwste bezoeker van Lonne's Blog) beloofd een filmpje te maken. Alle dieren; de koeien, de schapen, de paarden, zelfs de ooievaar en natuurlijk Lonne waren weer fotogeniek.
  Bovendien wilde ik weer eens kijken hoe het heideveldje, dat in augustus 2011 door 'leuke' jongelui in brand is gestoken, er nu bij staat. Het lijkt nergens op.  Het zal nog jaren duren voordat het weer is als vroeger. Op zich ook wel interessant om te zien hoe de natuur zich hersteld.

Zo zag het er uit voor de brand

Hier dan het filmpje met muziekjes speciaal voor Tante Zeeland uitgekozen.

  

Lakenvelder kalfjes

vrijdag, 27 juni 2014

Doordat we steeds 's morgens vroeg gaan wandelen zijn we al een tijdje niet in Rust en Vreugd geweest. Nu kan je daar natuurlijk ook in de ochtend heen, maar dan moeten we verder in de auto rijden en zitten we in de spits en dat willen we niet. Maar vandaag was het bewolkt en redelijk koel, dus gingen we 's middags naar de koeien kijken. En ja hoor, drie kalfjes gezien. Heel ver weg in het weiland. En zoals altijd was hier weer rust en vreugd, in dit jaargetijde, met die uitbundige begroeiing en diepgroene kleuren. Ik geniet van de kleine dingen, als een badderend waterkipje, rietstengels die zwaaien in de wind en natuurlijk mijn Lonne die zo tevreden speelt met de bal.
 

genieten van de lente

vrijdag, 23 mei 2014

 Net op tijd komen er regenbuien om te voorkomen dat de tuin uitdroogt en daarna is het weer stralende zonneschijn. Lonne en ik zijn heel veel buiten, in de tuin en natuurlijk wandelen. Dat doen we steeds vaker hier in de buurt, omdat Lonne niet lang wil lopen. De bejaarde dame is snel moe. Vandaag wilde ik toch graag naar Rust en Vreugd, want ik was zo benieuwd of er kalfjes waren geboren. Maar de Lakenvelders lagen nog lekker zwanger te zijn. . . . .
 



lakenvelders staan weer in de wei

vrijdag, 25 april 2014

Het was een super zomerse dag; het was in de middag 23 graden! En het is nog maar april. Lonne is over haar dipje heen, dus gingen we vanmiddag naar Rust en Vreugd. En ik zag tot mijn vreugd dat de lakenvelders weer in de wei stonden. Nu is het plaatje weer compleet. Er zijn wel veel minder koeien dan vorige jaren. In het weitje bij het kasteel lopen er zes, in het andere, grotere stuk weiland maar vier. Boer Gerard heeft me weleens verteld dat het gras in de weilanden bij het landgoed niet zo best is. Dus kunnen er niet al te veel koeien komen eten. De ooievaar scharrelde er ook rond, terwijl de ooiemoer op haar nest zat.

 



Na het wandelen was het zo warm dat Lonne liever binnen in de koele gang wilde liggen. Toen ben ik nog maar een eindje door de polder gaan fietsen. In de Weipoort bij de boer een lekker stuk Leidse kaas gekocht. En 's-avonds kregen we dit!



Eigenlijk is het heel raar dat je een regenbui gaat filmen. Kan je nagaan hoe lang het al droog is. Mijn tuintje was blij met al dat water.

koeien naar stal

woensdag, 13 november 2013

Vandaag zijn de meeste Lakenvelders naar stal gegaan. Boer Gerard zei dat het gras in het weiland te iel en niet voedzaam is, dus gaan de koetjes naar huis. Het weiland is nu in bezit genomen door de schapen en de ganzen. Een paar Lakenvelders waren er nog, die hadden geluk om op deze mooie herfstdag lekker buiten te zijn. En daar genoten ze ook van.

 

  En wij genoten ook. Van de zon, het mooie bos en alle dieren die daar zijn.

 

mistig bos

zaterdag, 2 november 2013

Echt een herfstdag met mist en een beetje miezer. Dan is het mooi en stil in het bos. Alles in rust. Behalve de koeien, die waren knap luidruchtig.

  

zomerse herfst

donderdag, 24 oktober 2013

De laatste tijd weinig blogs gemaakt, want er gebeurt niet zoveel. Lonne raakt hoe langer hoe meer op haar rust gesteld, dus maken we vaker korte wandelingetjes bij ons in de buurt. En daar valt niet veel over te vertellen. Het komt mij eigenlijk wel goed uit, want ik ben heel druk aan het werk in mijn tuintje. En Lonne ligt dan heerlijk in het gras te kijken hoe ik me uitsloof.

Maar vanmiddag zijn we naar Rust en Vreugd gegaan. Ik wilde graag het mooie bos zien en natuurlijk even bij de koeien kijken voordat ze naar de 'winterstalling' gaan. Dat lijkt voorlopig niet te gebeuren. Het zulk prachtig weer, het lijkt wel zomer. Toevallig kwam ik de boer tegen en hij zei dat er buiten nog genoeg gras voor de koeien is.
Het doet me altijd goed te zien hoe prettig deze koeien het hebben. Schaduw als dat nodig is en lekker kunnen drinken uit de sloot. Uiteindelijk is de slager hun lot; maar ik heb zo'n vermoeden dat dit speciale ras niet in een bulkslachthuis belandt en daardoor wellicht een rundwaardiger einde vinden??

 

Het was weer genieten



Lonne deed nuttig werk. . .

geen zon: cool !

zaterdag, 20 juli 2013

 Lonne heeft genoten vandaag. Lekker koel was het zonder zon. Dus een autoritje naar Rust en Vreugd. Steeds weer verbaas ik me over de rust (en de vreugd) die daar is. Prachtige bomen, een slootje, en dieren die het duidelijk naar hun zin hebben. Ondanks de vele foto's en filmpjes die ik eerder maakte, hier weer een impressie van vanmiddag. Ik kan het niet laten.

 



het eerste kalfje

vrijdag, 31 mei 2013

Het eerste kalfje is er! Het is een stiertje en ik denk dat hij toch al een week oud is. Ik heb een tijdje niet langs het weiland gewandeld, dus is het prille begin van dit nieuwe leven mij ontgaan. Niettemin is het een leuk gezicht. Die nieuwsgierigheid en die huppeltjes en die beschermende houding van de oudere koeien.

 

Verderop in het weiland liepen de schapen, nog steeds met hun lammeren die onderhand al zo groot zijn dat je goed moet kijken wie het jong of de ouder is. Vanmiddag was dat goed te zien, want de oudjes zijn geschoren.

op bezoek bij de boerderij

woensdag, 22 mei 2013

Vandaag ben ik op bezoek geweest bij Boerderij Oliehoek, de huisstal van de Lakenvelder koeien.  Ik ontmoette immers de heer Oliehoek (zie blog van 11 mei jl.) en vertelde hem dat ik heel veel filmpjes heb gemaakt van zijn mooie koeien en bood aan om daar een dvd van te maken voor hem en alle medewerkers van de boerderij. Dat stelde hij zeer op prijs, dus ben ik vandaag de dvd gaan brengen.

Ik kreeg een rondleiding door het hele bedrijf. Heb alle bijzondere kippen- en konijnenrassen bewonderd. Evenals de geiten. Uiteraard stonden de koeien in de wei, behalve twee jonge stiertjes. Die moesten nog even binnen blijven, vanwege hun onstuimig gedrag kunnen ze nog niet met de kudde mee de wei in.

 

 

Beetje zielig vond ik het, maar ik heb geen verstand van koeien. Na een gezellige koffiepauze weer naar huis. Nog een foto maken van de entree, want daar stonden natuurlijk Lakenvelders. Op het hek.

 

 

 

 

de Lakenvelders zijn er weer

zaterdag, 11 mei 2013

Het duurde lang dit jaar, maar de lakenvelders lopen nu toch buiten. Vanmiddag zag ik ze in de wei liggen; wat een vertrouwd gezicht. Toevallig kwam ik de boer tegen en hij legde uit dat het gras dit voorjaar maar langzaam groeide. De koeien naar buiten doen is wel leuk, maar ze moeten ook kunnen eten.

 

  

Nu ik dit schrijf is het avond en heel slecht weer! Het stormt en regent. Die arme koeien, hun eerste nacht buiten en dan drijfnat regenen. Zouden ze naar de warme stal terug verlangen?

 

lakenvelders zijn naar stal

zaterdag, 17 november 2012

Vanmiddag vonden we de weilanden leeg; geen koe te zien. De lakenvelders zijn naar de warme stal verhuisd.

 

 

 

De bandensporen van de veewagens zijn nog goed te zien. De koeien moeten nl. een klein reisje per auto maken als ze naar de boerderij terug gaan. Jammer dat ik er niet was om dat te filmen. Het zal geen toeval zijn dat de koeien verleden jaar op bijna dezelfde datum werden gehaald.

 

Het was vandaag heel erg mooi in het bos met die mist. Zo typerend voor november. Ik geniet ervan.


 

heerlijke wandeling

vrijdag, 9 november 2012

Vanmiddag een heerlijke wandeling gemaakt. Het was zo mooi in het bos; vooral de beukenbomen hebben nu prachtige kleuren. Ik geniet ervan, want nog even en dan zijn ze kaal. Toen we bij het weiland kwamen zag ik het Lakenvelder kalfje bij de moeder drinken! Hij/zij morst wel, je ziet de melk wegspuiten. Het is toch een feest om te zien dat een kalfje gewoon bij mama mag blijven.

  

Hier de beuken in herfstkleur.