lakenvelders staan weer in de wei

vrijdag, 25 april 2014

Het was een super zomerse dag; het was in de middag 23 graden! En het is nog maar april. Lonne is over haar dipje heen, dus gingen we vanmiddag naar Rust en Vreugd. En ik zag tot mijn vreugd dat de lakenvelders weer in de wei stonden. Nu is het plaatje weer compleet. Er zijn wel veel minder koeien dan vorige jaren. In het weitje bij het kasteel lopen er zes, in het andere, grotere stuk weiland maar vier. Boer Gerard heeft me weleens verteld dat het gras in de weilanden bij het landgoed niet zo best is. Dus kunnen er niet al te veel koeien komen eten. De ooievaar scharrelde er ook rond, terwijl de ooiemoer op haar nest zat.

 



Na het wandelen was het zo warm dat Lonne liever binnen in de koele gang wilde liggen. Toen ben ik nog maar een eindje door de polder gaan fietsen. In de Weipoort bij de boer een lekker stuk Leidse kaas gekocht. En 's-avonds kregen we dit!



Eigenlijk is het heel raar dat je een regenbui gaat filmen. Kan je nagaan hoe lang het al droog is. Mijn tuintje was blij met al dat water.

de lente is begonnen

vrijdag, 22 maart 2013

Gister is de lente begonnen. Althans, dat stond op de kalender. In mijn optimisme had ik het vogelbadje in de tuin gezet, dat was vanmorgen een ijsbaantje. Als ik over het gras loop dan knispert het onder mijn schoenen. Lonne wil graag in de tuin liggen, maar na een kwartiertje wil ze liever naar binnen. Toch zie ik in de natuur veel gebeuren. Sneeuwklokjes en crocusjes  staan volop in bloei en de narcissen doen hun best, alhoewel ze een stuk kleiner zijn dan andere jaren.  De forsythia takken hebben een gele waas en de kerria in de achtertuin zit boordevol knopjes. Ik heb wat takken in een vaas gezet, zo verheug ik me op wat komen gaat. ..

 

 

 En in Rust en Vreugd zitten de ooievaars geregeld op hun nest.  Maar als het hard waait, zoals vandaag, lopen ze in de wei.

  

genieten van de zon

maandag, 4 maart 2013

Dat was genieten vandaag. Zon, zon en nog eens zon. Met Lonne een heerlijk gewandeld in ons favoriete landgoed.

 

nog steeds geen koeien. . .

zaterdag, 24 maart 2012

Vandaag weer zo'n mooie lentedag. Minder warm dan gister en in de middag een beetje sluierbewolking. Dan is het in Rust en Vreugd extra mooi met diffuus licht door de bomen en een waas over de weilanden. Lonne was nog moe van gister, denk ik, want ze had niet veel zin in wandelen. Bij ieder bankje stond ze stil in de hoop dat ik zou gaan zitten. Dat heb ik dan maar gedaan en genoot ik van het uitzicht en de stilte. Natuurlijk ging ik ook kijken of de Lakenvelders terug waren, maar het weiland was leeg. Ik zag bij de Ster-reclame dat de koeien van Campina pas op 9 april naar buiten gaan, dus wie weet komen "mijn" koeien ook nog. Maar dat de bordjes van de fokboerdeij weg zijn vind ik een veeg teken. . . . 

Hommeles bij de ganzen

donderdag, 2 februari 2012

Zo vredig als het gister bij de ganzen was: vandaag was het oorlog! Ze gingen tekeer. Maar de ooievaars bemoeiden zich niet met al die herrie. Behoedzaam wandelden ze langs de rand van  het strijdtoneel naar een rustiger plek.

 

Lonne had ook geen belangstelling. Ze heeft voor haar doen lange tijd gelopen en zo met de bal gespeeld dat ze de rest van de dag en avond heerlijk heeft geslapen.

heerlijk winterweer

woensdag, 1 februari 2012

Het is een feest om buiten te zijn met zoveel zon. Nou ja, 's-ochtends is het even afzien, dan is het wel heeeeel koud. Maar rond het middaguur stijgt de temperatuur en gaan we naar het bos, daar voel je ook de wind niet zo en er is altijd wel een bankje te vinden. Voor Lonne neem ik ballen mee zodat ze kan spelen terwijl ik mij koester in de zon. Wintersport, zonder sport!

Vanmiddag zag ik de ooievaars!! Niet hoog op hun nest, maar in het weiland. Daar stonden ze op één poot, gezellig tussen de ganzen.  Slim hoor, ze hadden een plekje gevonden uit de wind en in de zon.
Natuurlijk had ik geen camera bij me !#!>?! Archhhhhh !! Maar morgen gaan we weer naar dit heerlijke oord, en dan maak ik foto's.

ooievaar is terug

zaterdag, 28 januari 2012

Van verre hoorde ik het al, het geklepper van de ooievaar. En ja hoor, op het oude nest bovenop het dak van Kasteel Oud Wassenaar zat hij. Of zij. Nog alleen, maar wel druk doende met van alles en vooral hoorbaar. Ik heb veel moeite gedaan om hem/haar te fotograferen maar het lukte niet. Het nest is zo hoog, je moet zoveel inzoomen en dan wordt de opname wazig. Ook omdat het geen helder weer was kreeg in de druktemaker niet goed in beeld. Maar de aanwezigheid van één ooievaar is een belofte voor de komende lente. En nu gaat het net komende week vriezen. . .  krijgen we nog een na-winter?

Hier een foto van verleden jaar.

twee Lakenvelder kalfjes

maandag, 30 mei 2011

Twee Lakenvelder kalfjes zag ik vanmorgen. Een zwart/witte, die was al rap ter been en een heel kleintje. Een rode. Die kon ik niet goed filmen. Hij/zij was achter in de wei en moeder lag er steeds voor. Misschien was het net geboren?  

Ik denk dat de ooievaars ook jongen hebben. Ik kan natuurlijk niet in het nest kijken, maar er werd voedsel gebracht. Eén ooievaar bleef op het nest, de ander vloog steeds weg en kwam met iets terug. Helaas kon ik het niet filmen. Het nest zit zo hoog. Inzoomen voor een foto gaat nog net.

schapen op de weg

woensdag, 11 mei 2011

Vanmiddag met Lonne naar Rust en Vreugd, onder de bomen is het lekker koel. Maar de weg naar het bos was opeens versperd door een kudde schapen! Dat zie je hier niet iedere dag. Gelijk een hele rij auto's erachter, maar iedereen vond het leuk en reed stapvoets achter de kudde aan. Het was een prachtig gezicht hoe de Border Collie ieder schaapje dat ook maar één stapje buiten de kudde deed direct corrigeerde. Ik heb er foto's van gemaakt. Ze zijn een beetje wazig. Het moest snel gebeuren, want die schapen liepen snel.

Lonne raakte helemaal er helemaal opgewonden van. Ze keek haar ogen uit en begon te piepen, ze had graag meegelopen, denk ik.

Rust en Vreugd deed ook vanmiddag de naam weer alle eer aan. Tot mijn grote vreugd zag ik dat de Lakenvelders er weer waren.

evenals de ooievaars.

Het blijft toch een wondermooi gebied, waar ik altijd weer heen ga, ook al mag Lonne daar niet loslopen. Dan maar aangelijnd, want de baas kan deze rust en vreugd niet missen.

Kom kindertjes, de zwemles begint. . . .