Posts tonen met het label kunst. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kunst. Alle posts tonen

30.5.13

Den Haag Sculptuur 2013

donderdag, 30 mei 2013

De beeldententoonstelling dit jaar in Den Haag is gewijd aan Russische kunstenaars. Eén beeld, de Buldog van Alexander Taratynov staat in Wassenaar, op het gazon voor het gemeentehuis.  Normaal lopen en spelen er veel honden op dit grote grasveld, maar nu mogen ze er niet komen. Dat verbodsbordje  heb ik even niet gezien . . .



Het kolossale beeld trekt veel bekijks pal langs de drukke N44.

Lees meer over de tentoonstelling, de kunstenaar en de hond op Honden in de Kunst

22.2.12

de baas was jarig

woensdag, 22 februari 2012

Verleden week was de baas jarig. Veel visite tegelijkertijd, dat komt niet zo vaak voor en Lonne weet dan niet zo goed wat te doen. Ze loopt van de één naar de ander, pakt een knuffel en  duwt dat tegen de bezoekers aan om vervolgens toch haar kluifje aan te bieden. . .  Maar als iedereen zit gaat zij ook op haar eigen plekje liggen.  Ik ben erg verwend met goede wensen en cadeau's waaronder deze wel heel speciale: een portret van Lonne. Gemaakt door een vriendin, zelf honden"gek" en een getalenteerd aquarelliste



Hier een close-up


Ik ben hier heel blij mee.

16.12.10

duisternis

donderdag, 16 december 2010

Zelden maak je zo'n duistere dag mee als vandaag. Vanmorgen stond ik op met regen die overging in eerst natte sneeuw, daarna viel sneeuw die bleef liggen. Straks ga ik slapen en het sneeuwt nog steeds.  De lampen in huis hebben de hele dag gebrand. Lonne is nog kletsnat van slechts twee keer een korte wandeling en ook mijn jas hangt nog te drogen. Natuurlijk had Lon energie over en begon ze aan het begin van de avond mij uit te nodigen tot spelletjes. Ik heb daar niet altijd zin in, maar ik kon de door Lonne aangesleepte bal, piepkoetje, kauwstaafje en zelfs een handdoek die ze van de trap pikte, niet negeren. Dus ligt ze nu lekker moe in de gang te slapen.
Ik ben bezig geweest met kerstkaarten maken. Leuk werkje op zo'n dag.


Voor deze kaart heb ik een kunstwerk bij mij in de buurt gefotografeerd. Het zijn vazen van draad die op de bodem van de vijver zijn verankerd, zodat het lijkt of ze drijven. Ik vind ze heel decoratief. En het leuke is dat ieder voorjaar een waterkippen-paartje in de middelste vaas een nest bouwt. Toen dit voor het eerst gebeurde wilde de gemeente het nest weghalen, het zou het kunstwerk niet ten goede komen. Maar buurtbewoners hebben dat tegen gehouden, uit medelijden met de aanstaande ouders. Nadat de jongen groot waren werd het nest vernietigd. Maar het volgend voorjaar waren de (zelfde?) waterkippen weer druk bezig met een nieuw nest in exact dezelfde vaas! Nu hebben ze een verblijfsvergunning en kunnen de buurtbewoners iedere jaar meeleven met de gezinsuitbreiding. Lonne moet ik dan wel aanlijnen want zij is dol op waterkippen.
De vazen zijn van Kees Bierman en Lonne heb ik via Photo Shop op de voorgrond gezet.



Dit is een foto van een paar planken van mijn boekenkast. Het beeldje is de buste van Tsjaikovski. Na ook weer heerlijk geknustel met Photo Shop heb ik van deze foto een kerstkaart gemaakt.  Zo kom je een duistere dag wel door!

9.11.10

Sierk Schröder

dinsdag, 9 november 2010

Op het nippertje de overzichtstentoonstelling van Sierk Schröder gezien. Morgen is de laatste dag van deze prachtige expositie die al vanaf 20 september in het Flora gebouw in Boskoop wordt gehouden. Het was dubbel plezier. Het werk van Schröder is zeer bijzonder, maar ook het Floragebouw is een bezoek waard.





Het heeft een bewogen verleden, met steeds wisselende eigenaren die allemaal hun sporen achterlieten.
Maar terug naar Sierk Schröder, vooral bekend van de prachtige portretten. Dit, van zijn moeder vond ik heel mooi. Maar ook de natuurstudies, met vooral die Hollandse wilgen en narcissen.

Tot mijn verrassing was er, verscholen in een hoekje van de tentoonstelling een aquarel met studies van Schröders hondje. Ik heb er (nog) geen afbeelding van gevonden, maar ik ga op zoek! Want dat is natuurlijk iets voor Honden in de Kunst.

Op de website van de Sierk Schröder Stichting staan alle exposities van Schröder, vanaf 1932 tot 2008.  Een indrukwekkend aantal. De tentoonstellingen in Voorschoten herinner ik me nog heel goed.
   1976 (april) Cultureel Centrum van de Voorschotense Kunstkring met onder anderen Paul Citroen, Harm Kamerlingh Onnes en Sierk Schröder
   1986 (sept.) Ambachts/Baljuwhuis, Voorschoten: Sierk Schröder, Paul Citroen en Harm Kamerlingh Onnes, Jubileumtentoonstelling, geopend door Willem Vis, oud voorzitter Voorschotense Kunstkring

Daarom voelde het vandaag als een hernieuwde kennismaking.

O ja, Lonne. Zij heeft goed op het huis gepast in de tijd dat ik weg was. en dat doet ze zo


samen met haar Woepie!

8.11.10

de wijze kater

zondag 6 november 2010

De baas mag meebloggen en dan begint ze gelijk over een kater! Vooruit dan maar!

Gister in de Leidse Schouwburg van Het Toneel Speelt  "De Wijze Kater" gezien van Herman Heijermans. Hij schreef dit toneelstuk in 1917 en tot op de dag van vandaag is het actueel. Regisseur Jaap Spijkers heeft weliswaar de taal aangepast en hedendaagse humor in het spel gebracht, maar het is verwonderlijk dat de inhoud van het toneelstuk tijdloos is en dus nog steeds actueel. Een mens met macht, wordt een onmens. De kater heeft de mensen goed geobserveerd, en als hij opeens kan spreken geeft hij zijn visie op de samenleving.Heel komisch!



Het was even wennen dat de kater werd gespeeld door een vrouw, want jaren geleden, om precies te zijn op 10 februari 1964, zag ik (ook in de Leidse Schouwburg) Henk van Ulsen in de rol van de wijze kater bij Toneelgroep Studio. Dat was een meer filosofisch/komische uitvoering en zou nu wellicht als een beetje saai worden ervaren.  Ik heb genoten van de hedendaagse Wijze Kater, maar met een beetje weemoed denk ik terug aan de voorstelling met de onvergetelijke Henk van Ulsen


We zijn deze maand wel cultureel bezig. Vorige week was het CIRCUS

30.10.10

Panorama Mesdag

zaterdag 30 oktober 2010

Van mijn dochter had ik nog een verjaardagscadeautje tegoed. En die cadeautjes zijn altijd uitjes die ik mag uitkiezen. Zoveel mogelijk probeer ik uitstapjes te verzinnen die zowel voor oma als de kleinkinderen leuk zijn. Aangezien ik geen pretparkliefhebber ben is dat een beetje moeilijk combineren. Deze keer was ik egoistisch; ik wilde zo graag weer eens Panorama Mesdag zien. Het was er uitstekend weer voor, bewolking  met daartussen felle zonnige perioden. Prachtig zoals die lichtwisselingen dan op het immense strandgezicht vallen.
Ik merkte dat mijn kleine jochies helemaal geen zin hadden om hun DS spelletjes te onderbreken voor iets waar ze zich geen voorstelling van konden maken. Zeker toen het woord schilderij viel, baalden ze dat ze toch mee moesten. De ogen van de jongste, zeven jaar, lichtten even op toen ik zei dat er bomschuiten te zien waren. Maar hij moest vreselijk zuchten toen hij bij de entree alleen maar geschilderijen zag.
Toen gingen we de trap op naar het Panorama.  Daar boven keken de jongens om zich heen. En nog eens: "Wauw, wat een groot beeldscherm",  was de reactie. Oh, heerlijk, die 21e eeuwse ventjes, die kijken naar 19e eeuwse kunst en dat relateren aan hun eigen beleving.
Ze waren snel uitgekeken, maar ik hoop dat er toch iets beklijft van die eerste indruk.
Bij de souvenirwinkel heb ik mezelf een Mesdag-paraplu cadeau gedaan. Als ik met deze plu in de regen loop, en naar boven kijk, zie het strand!



En Lonne? Die moest de middag alleen doorbrengen. Ik kreeg niet de indruk dat ze het erg vond. We waren in de ochtend al naar het bos geweest. Toen ik weer thuis was kreeg ze een grote kluif en daar is ze heel lang mee bezig geweest.