Dit bericht kreeg ik van de Stichting Dierenthuis over mijn adoptiehond Bommel.
Geachte mevouw .... . ,
U bent nog maar kort de adoptant van Bommel, daarom spijt het ons des te meer u dit bericht te moeten sturen. Gister hebben wij afscheid moeten nemen van Bommel. Hij kon alleen nog maar liggen en omdat het er ernstig uit zag zijn wij met spoed met hem naar de dierenkliniek gegaan. Daar werd geconstateerd dat zijn maag deels gekanteld was en er nog een ander probleem was; kanteling van de darmen of een probleem met zijn milt en/of tumoren. Bommel was dus ernstig ziek. Dit in combinatie met zijn al pijnlijke achterhand (vergroeide rug), waarvoor hij medicatie kreeg, zagen wij het niet zitten om hem de zware operatie aan te doen. Bommel werd bij binnenkomst in de opvang door onze dierenarts geschat op 10 jaar, volgens
het asiel was hij nog ouder. In ieder geval is het één van de allerbraafste en liefste honden van de opvang geweest en heeft Bommel bij ons de extra tijd gehad die hij verdiende, namelijk 5 jaar en 3 maanden. Toch blijft het afscheid plotseling en zullen we hem erg gaan missen.
We wensen u veel sterkte met het verlies van Bommel en willen u bedanken voor de steun die u hem gegeven hebt.
We hopen dat u ondanks dit droevige nieuws toch wilt blijven adopteren en uw steun aan een andere hond wilt geven. Een berichtje te zijner tijd van uw kant hierover zouden we zeer op prijs stellen.
Met vriendelijke groet,
Stichting Dierenthuis
Arme Bommel, we hebben niet de tijd gekregen om elkaar te leren kennen, maar iets in mij zegt dat het goed is, zoals het is. Dag Bommel. . . . .
