sneeuw

donderdag, 5 februari 2015

hoezo lente ??

zondag, 10 februari 2013

Wat nou lente !! Verleden week was ik zo optimistisch, maar vandaag was het weer volop winter. Ach, ik moet gewoon geduld hebben, het is pas februari. Het was toch weer heerlijk wandelen in de zon. En de sneeuw maakt het landschap mooi.  

  

besneeuwde duinen

vrijdag, 25 januari 2013

Weer zo'n prachtige dag. Vandaag zijn we naar de Katwijkse duinen gegaan. De toppen waren héél erg blank, met al die sneeuw. En het was ook druk! Het leek wel of iedereen met zijn/haar hond nog wilde genieten van het mooie winterweer. Op plaatsen waar verschillende paden bij elkaar komen, een soort pleintje, was het een krioelen van honden van allerlei grootte, soort en leeftijd. Eerst stond Lonne een beetje beduusd te kijken. Ze heeft het niet zo op haar soortgenoten, maar het ging allemaal goed. Af en toe wilde ze zelfs een beetje spelen. Er waren ook veel kinderen met sleetjes. Ouders zeulden braaf met slee en kroost het duin op om ze dan vanaf de top een zetje te geven. . .  Dolle pret.  (fototoestel weer vergeten)

Om een uur of drie betrok de lucht. De zon ging schuil achter mistige wolken, er kwam wind en opeens was het niet meer zo aangenaam. Doordat de duinen zo hoog zijn heb je een wijds uitzicht. Indrukwekkend was het om de weersverandering van verre te zien aankomen.  Ik denk dat we nog net genoten hebben van de laatste mooie uren van deze winterperiode.

het is bijna voorbij

donderdag, 24 januari 2013

Nog een paar dagen genieten en dan is dit mooie weer voorbij. Jammer vinden Lonne en ik, want we genieten zo van de wandelingen in de sneeuw en de zon. Vandaag ook weer. We hebben een rondje Rosenburg/Raaphorst gelopen. Lonnes energie is heel wisselend, maar vandaag had ze duidelijk genoeg om een wandeling van ruim een uur te maken. Prachtig uitzicht op de weilanden met schapen (hoe kunnen die eten vinden onder de sneeuw?) de vele watervogels in de wakken. Natuurlijk had ik geen camera bij me, geloof me dus maar op mijn geschreven woord.  Ik hoop morgen weer op een mooie dag; het fototoestel ligt klaar!

vandaag geen bos

maandag, 21 januari 2013

Vandaag zijn we niet echt weg geweest. Dat pak sneeuw van gister lag er nog, bijna geen doorkomen aan. En dan rijd ik liever niet in de auto. Met al die sneeuw krijgt je dagelijkse omgeving een heel ander aanzicht. Ik vond het mooi, dat wazige witte weiland.
 

het kan verkeren. . .

zondag, 20 januari 2013

Eergister schreef ik nog: we genieten. Vandaag was dat wel anders. Mijn hemel, wat een hoeveelheid sneeuw is er gevallen en koud met die harde wind. Dit is de rauwe winter. Dan wil je alleen maar binnen zijn. Deze hondenbaas werkt altijd op zondagmiddag, dus dat kwam voor Lonne goed uit. Vanmorgen, nog net voor de buien zijn we buiten geweest en pas vanavond rond 10 uur weer. Eventjes. Voor morgen heb ik de afspraken afgezegd. En Lonne zal zich in de buurt moeten vermaken, ik ga écht niet in de auto rijden.

 

genieten van de sneeuw

vrijdag, 18 januari 2013

We genieten. Van de sneeuw, het heerlijke buiten zijn, de pittige vrieslucht. Omdat er nauwelijks wind is voel je geen kou. En mijn geliefde bos is zoooooo mooi. Ik krijg er geen genoeg van.  Ook Lonne voelt zich hier altijd prettig. Zij kent alle paadjes, het voelt steeds als een 'thuis komen'.
Vorig jaar schreef ik dat in het oudste gedeelte van het bos het heideveldje met de oerbrem door vandalen in de fik is gestoken. Tot mijn plezier zie ik het weer groeien. In de sneeuw zijn duidelijk de nieuwe scheuten van de brem te zien.

wandeling in de sneeuw

woensdag, 16 januari 2013

Lonne is gelukkig zo goed als hersteld. Vanmorgen zag ik dat ze vrij soepel liep. En vanmiddag ben ik ondanks de gladheid en sneeuw toch met de auto naar het bos gegaan. Lonne's favoriete 'oom' was er bij en hij heeft mooie foto's gemaakt.

 

Sneeuw

dinsdag, 15 januari 2013

Er was sneeuw voorspeld, maar zo'n enorm pak was toch een verrassing. Tijdens het ontbijt maakte ik plannen om met Lonne heel veel buiten te zijn, lekker spelen in de sneeuw, sneeuwballen gooien waar Lon achteraan gaat. De zon ging ook nog schijnen; het zou vast en zeker een geweldige dag worden. 

Eerst een sneeuwvrij paadje maken in de achtertuin, dan in de voortuin en daarna met Lonne op pad.

Snuivend liep Lon door dat witte spul, ze was alle bekende luchtjes kwijt. Ze vond het duidelijk spannend. Maar toen ze enthousiast de voortuin uithuppelde zag ze door alle sneeuw het hoogteverschil tussen het trottoir en de weg niet en verstapte zich. Ze zwikte door haar rechterschouder. Jankend van de pijn bleef ze met een half opgeheven voorpoot zitten. Ach, wat zielig was ze. Ik probeerde de poot wat te masseren, maar dat wilde ze niet. Ik heb haar net zo lang laten zitten tot ze zelf opstond en hinkend weer naar binnen wilde. Daar ging ze op haar kleed liggen. Dat was korte sneeuwpret!

Ik heb haar drie pillen Traumeel gegeven, die werken natuurlijk niet direct, maar meer kon ik niet voor haar kon doen. Rond 12 uur kon ze even naar buiten om te plassen, etc. want dat moest nog gebeuren en daarna wilde ze alleen maar liggen.

Eigenlijk voelde ik mezelf ook een beetje zielig want mijn plannetje ging niet door. Toen ben ik maar alleen gaan wandelen. Zonder Lonne; dat was toch niet zo leuk.

 

Ik heb wat foto's gemaakt van de voor- en achtertuin met die enorme hoeveelheid sneeuw.
 

 

veel sneeuw

vrijdag, 7 december 2012

Vanmorgen is er hier veel sneeuw gevallen en het bleef ook liggen. Het was echte paksneeuw. Goed voor sneeuwballen gooien. Maar Lonne had niet veel zin om ze achterna te gaan. Dat was een paar jaar geleden wel anders. Mijn meisje verandert in een bejaarde dame!  Haar baas ook. Vanwege de sneeuw ben ik niet naar het bos gegaan (liever geen autorijden) maar hebben we ons hoofdzakelijk binnen vermaakt. Voor één dag is dat niet zo erg.

 

 

nog even genieten

zaterdag, 11 februari 2012

Als de weersverwachting uitkomt is het a.s. maandag afgelopen met het échte winterweer. Dus nog even genieten van de winterse beelden. Vanmiddag gingen we naar Oosterbeek en Clingendael.

ijspret

zaterdag, 4 februari 2012

Het is voorpagina nieuws in de kranten, het tv journaal opent ermee, iedereen praat erover: sneeuw en vorst. Naar mijn idee is het gewoon winter. Met sneeuw ziet alles er heel mooi uit. Gister nog plaatjes van ooievaars en ganzen langs de vijver in het bos. Vandaag waren er schaatsers.

En Lonne speelde met haar bal in de sneeuw.



En zag het bos er heel mooi uit

sneeuw

vrijdag, 3 februari 2012

Gister nog volop zon, vandaag sneeuw. Het is een mooi gezicht, alles wit, maar wel een beetje laat in de winter. In het park stonden de narcissen al volop in bloei. In mijn tuin stonden de margrietstruiken van verleden zomer er nog zo mooi bij dat je dacht dat er morgen weer bloemen aan zouden komen. En kijk nu eens. Alles bevroren en onder een laag sneeuw. De "hagedis"  staat wel heel decoratief in de sneeuw.

Vanmiddag met Lonne in de buurt gewandeld. Twee ballen mee en dan vindt Lonne alles best. Maakt haar niet uit waar ze loopt. Gelukkig was het losse sneeuw dus had ze geen last van sneeuwklonters tussen de voetkussentjes. De bal werd wel heel koud!!!!  Meestal houdt ze die heel lang  in haar bek, maar nu liet ze hem direct weer vallen.

al weer vier dagen

dinsdag, 4 januari 2011

Het nieuwe jaar is alweer vier dagen oud. Ik vind het nog raar om 2011 te schrijven, vergis me vaak en zet dan 2010. Oudejaarsdag en -avond zijn bij mij rustig verlopen, maar buiten niet. Exact om 10 uur in de ochtend begon het geknal en rond 02.00 uur was het pas over. Lonne had geen last van de herrie. Ze sliep er gewoon doorheen, alleen om 0.00 uur toen het heel heftig was, keek ze steeds naar mij. Maar ik reageerde niet, dus zij ook niet. Verder heb ik niets spectaculairs te melden. Het dooit, bijna alle sneeuw is weg. Lon en ik maken onze dagelijkse wandelingen onder bewolkte hemel, het is allemaal een beetje grauw en saai en toch nog koud. De tuin is na al die sneeuw een verschrikkelijke puinhoop. Alles is geplet en de plantjes zien zwart. Je kunt je niet voorstellen dat het allemaal weer groen gaat worden. Ik verheug me erop!

dit WAS mijn sneeuwpop

uiteinde

vrijdag, 31 december 2010

Nog even, dan is de collectieve december gekte voorbij. Alleen nog het geknal, dan wordt alles weer normaal. Ik heb van het afgelopen jaar een overzichtje gemaakt van wat Lonne zoal heeft uitgespookt. Zie hier het resultaat. Het was vooral een "waterig" jaar. Maar ja, je bent een Landseer hè!

opgesloten. . .

dinsdag, 28 december 2010

dat waren we de afgelopen twee dagen. Het was zo glad, we konden echt nergens heen. Tweede Kerstdag hebben Lonne en ik nog een heerlijke wandeling in het bos gemaakt. De zon scheen, er stond geen wind en de bomen en struiken waren prachtig bedekt met een laag sneeuw. Maar toen we maandagochtend de deur uitgingen en Lonne enthousiast vooruit holde gleed ze gelijk uit. Ze kwam raar terecht want ze trok een beetje met haar achterpoot. Oh jeetje, ik kon ook geen stap verzetten. Schuifelen en de rulle sneeuwrandjes opzoeken was de enige manier om vooruit te komen. Gelukkig kon je op het gras (dat kan je niet te zien, maar ik weet waar onder de sneeuw gras is) gewoon lopen. Lonne was door die schuiver die ze had gemaakt gewaarschuwd en liep in mijn voetspoor. Het was niet fijn! Toen Lonne  had gedaan wat ze moest doen, zijn we direct weer naar huis gegaan. En dat duurt nu al twee dagen! We zijn het goed zat!
Ik kan me van vorige winters niet herinneren dat de wegen en trottoirs zo onbegaanbaar waren. In mijn dorp wordt niet gestrooid, alleen de drie doorgaande wegen zijn redelijk schoon. De rest is één ijsbaan. De burgers zoeken het maar uit! Ik voel me door mijn gemeentebestuur vreselijk in de steek gelaten. Pffff, dat moest ik even kwijt.  Nu maar hopen dat de dooi doorzet. Want Lonne kan zo haar energie niet kwijt. We doen veel spelletjes, dat houdt haar geestelijk wel bezig, maar lichamelijk komt ze tekort.

eindelijk weer in het bos

donderdag, 23 decmeber 2010

Dat viel niet mee; een hele week alleen maar in de buurtparkjes wandelen omdat ik op de gladde wegen niet in de auto durfde te rijden! In mijn dorp zijn sinds verleden week de wegen niet meer schoongemaakt, dus is het glijden en slippen. Lopend was het nog een kunst om niet onderuit te gaan. Zelfs Lonne maakte af en toe een schuiver. Maar vandaag heb ik alle sneeuw rond en van de auto weggeveegd, alle moed verzameld, en zijn we naar het bos gereden. Oh, wat was Lonne blij! Ze huppelde voor me uit met haar snuit in de sneeuw en natuurlijk moesten de waterkippen die in een wak in de vijver dreven aangeblaft worden: "Hallo, ik ben er weer!" maar ze liet ze verder met rust.

De bomen waren prachtig met de sneeuw nog op de takken en stammen. Maar de wind blies al veel weg, het leek of net het sneeuwde. We kwamen ook nog een roodbosrtje tegen die een tijdje achter me aan fladderde. Die heeft vast honger, dacht ik en gooide wat hondensoepjes voor hem/haar op de grond. Maar daar was Lonne het niet mee eens! Hap, slik en weg was het voer het ook het vogeltje.
Natuurlijk heb ik foto's gemaakt.

helemaal in kerstsfeer

dinsdag, 21 december 2010

Met al die sneeuw kom je vanzelf in de kerstsfeer. Alles is wit, ook de takken van de bomen en de coniferen in mijn tuin buigen diep door de zware, witte last. Maar ik haal de sneeuw er niet af, het staat zo mooi. Het is wel een beetje lastig dat ik de auto niet kan gebruiken (veel te glad op straat) en alle boodschappen lopend moet doen. Ik neem Lonne mee, dan is ze gelijk uitgelaten. Ik kies altijd een route door een park zodat lekker even los kan lopen. Maar die sneeuw maakt niet veel indruk meer. Het nieuwe is er af.

Vanmiddag moest ik in een winkelcentrum zijn. Honden moeten buiten wachten, maar dat vind ik riskant. Ik heb liever zicht op mijn hond. Heel brutaal heb ik haar tot voor de ingang van de supermarkt meegenomen. Daar waren natuurlijk geen hondenhaken. Ik heb Lonne het commando gegeven: Zit en Blijf. Mijn muts en handschoenen heb ik voor haar op de grond gelegd. Voor het publiek een teken dat zij iets "bewaakt". En toen de supermarkt in. Ik had niet veel nodig, maar er stonden rijen mensen voor de kassa's dus duurde het wel even. Ik kon Lonne's achterhoofd zien en zag dat ze heel rustig was en totaal niet reageerde op de mensen die aandacht aan haar schonken. Toen keek ze om en zag mij ook! Ze wilde opstaan, maar ik maakte met mijn hand een stopteken en vormde met mijn mond het woord Blijf! En die lieverd ging weer zitten. Wat was ik trots op haar!!!! Natuurlijk kreeg ze een dikke knuffel en wat lekkers.

En wat moest ik nu zo nodig gaan kopen? Diepvries pakken pens. Geen wonder dat Lonne zich zo voorbeeldig gedroeg.

Maar ik had het over Kerstsfeer. Hier een afgezaagd kerstliedje dat wel op Lonne's blog past.

 

er kon nóg meer bij!

zondag, 19 december 2010

Er is nog meer sneeuw gevallen. In de nacht van zaterdag op zondag. Sneeuw valt zo zacht, je hoort niets, je merkt niets, als je dan wakker wordt en uit het raam kijkt. . . . De kerstlichtjes in de conifeer waren onzichtbaar, mijn mooie sneeuwpop; helemaal ondergesneeuwd. De auto's in de pakeervakken waren grote sneeuwhopen, ik wist dat er auto's onder zaten, maar alles was wit. Ik denk dat er op de sneeuwlaag die er al lag zeker nog 15 centimeter bij is gekomen.



En toen met Lonne naar buiten. Ik dacht dat ze zoveel sneeuw leuk zou vinden maar ze was niet blij. Het was teveel. Bovendien had ze erg last van sneeuwklonten tussen haar voetkussentjes. Steeds ging ze zitten, poot omhoog en dan moest de warme hand van de baas het probleem oplossen. Dan maar weer naar huis. In onze straat waren de buurkindertjes volop in de sneeuw aan het spelen. "Haaaa, Lonne!", klonk het enthousiast. Ja, toen had Lon wel zin om buiten te blijven. Maar weer die sneeuwklonten!! De moeder van één van de meisjes wist raad. Ze haalde een paar oude sokken van haar dochter. Misschien was dat de oplossing? Wat zag Lon er schattig uit met haar voorpoten in roze sokken gestoken. Iedereen kwam kijken en moest erg lachen. Lonne ging ervan gapen.

Maar het werkte niet, de sokken zakten af en toen kon ze helemaal niet meer lopen. Morgen zal ik naar de dierenwinkel gaan, misschien hebben ze daar speciale hondenschoenen. Ik weet dat ze bestaan.
Al die sneeuw is wel leuk, maar ik voel me opgesloten omdat ik niet in de auto kan rijden. Ik zou zo graag met Lonne naar het bos gaan, of de duinen. Daar zal het prachtig zijn. Maar wij zijn veroordeeld tot de piepkleine parkjes bij ons in de buurt en dat is super saai. Er wordt in mijn woonplaats geen sneeuw geruimd en niet gestrooid, alleen de grote doorgaande weg wordt min of meer schoon gehouden, maar voordat ik daar ben moet ik wel door tien spekgladde straten.   Nou ja, het is kerst vakantie dus moet Lonne maar de straat op, met de kinderen spelen!

weer veel sneeuw!!

vrijdag, 17 december 2010

Niet normaal zoveel sneeuw. Gisteravond begon het al te sneeuwen en dat is kennelijk de hele nacht door gegaan want toen ik vanmorgen opstond en de gordijnen open deed zag ik alleen maar sneeuw! Geen paden, geen straten, geen stoepen, geen gras. Alles was bedekt met een enorm pak sneeuw. De takken van de coniferen in mijn tuin hingen zowat tot aan de grond onder de vracht sneeuw. En er viel steeds meer, het ging gestaag door. Dat er nog veel meer zou komen was te zien aan de donkergrijze lucht. Dan naar buiten, ik in de moonboots, Lonne in de vaseline. Ze vond het wel leuk maar ze wilde toch redelijk snel naar huis. In de middag had ze er meer zin in. Een boswandeling zat er niet in, want daar moeten we met de auto heen en dat durfde ik echt niet aan. Het was spekglad op de weg, dus naar het parkje in de buurt. Dat zag er prachtig uit, jammer dat het zo klein is, met tien stappen ben je er weer uit.

Wat later in de middag zijn we nog in de tuin in de sneeuw gaan spelen, Lonne met de bal.

En ik kon de verleiding niet weerstaan om een sneeuwpop te maken. En net als heel, heel vroeger, zal ik morgen opstaan en gelijk uit het raam kijken of de sneeuwpop er nog staat of al een beetje aan het smelten is.