de dokter aan huis

donderdag, 4 augustus 2016

Lonne was deze hele week niet lekker. Ze was zo onrustig, geen moment lag ze stil, van de ene op de andere zij draaien, poten recht vooruit, poten toch maar onder het lijf, en hijgen, hijgen, hijgen. Dat ging ook 's nacht zo door. En ze heeft drie keer overgegeven. Toen ik vanmorgen, na weer een doorwaakte nacht, beneden kwam en er weer kots in de gang lag, heb ik de dierenarts gebeld. "Komt u maar even langs", zei de dame aan de telefoon. Dat kan dus niet. Lonne is niet meer te vervoeren in de auto, en lopende in de afstand te ver. Gelukkig was er alle begrip voor en kwam de dierenarts naar Lonne. Natuurlijk ben je steeds bezig met wat de oorzaak van die onrust zou kunnen zijn; mijn grootste zorg is, of ze pijn heeft. In afwachting van de dokter heb alle dierenartsrekeningen van de afgelopen jaren bekeken, om te zien wat er zoal aan Lon is 'gerepareerd' en toen viel me op dat er wel een paar keer per jaar de anaalklieren waren behandeld, en dat is dit jaar nog niet gebeurd!! Nu dus wel. En wat bleek dat nodig! Bovendien is er een beetje bloed afgenomen voor onderzoek. Maar dat was goed, ze mankeert niets aan de organen, een heel klein beetje te weinig leverwaarde, maar dat is te verwaarlozen.  Afspraak gemaakt, dat ik morgenochtend de dierenarts laat weten hoe Lonne de nacht heeft doorgebracht.

Opvallend was dat ze deze middag eindelijk rustig was. Ze lag lekker achter in de tuin, in de schaduw, te slapen. Ik denk dat de anaalklieren de boosdoeners waren.

MAAR: toen ik Lon vanavond rond 20 uur uit had gelaten, nam ze de stoepjes voor de voordeur een beetje ongelukkig, ze struikelde en viel languit in de gang en kon niet meer overeind komen. Klauwend met haar voorpoten tijgerde ze de keuken in en bleef daar liggen. Daar kon ze natuurlijk niet blijven. Dus heb ik haar, slepend over de grond, teruggeduwd de gang in. De voordeurmat onder haar voorpoten geschoven, in de hoop dat ze zou opstaan, maar niet! Na verloop van tijd lukte het toch haar kont een beetje te lichten, maar ze zakte weer door haar achterpoten. Toen heb ik haar een pijnstiller gegeven en gedacht: laat maar rusten; ze ligt precies op de plek waar ze 's nachts altijd slaapt, dus morgen zie ik wel weer, ik ga niet proberen of ze kan/wil opstaan. 

 

Ze ligt nu rustig te slapen, dus heeft ze geen pijn. Morgen heb ik in ieder geval iets te vertellen aan de dierenarts!

 

 

 

heet !

zondag, 24 juli 2016

Het is al lange tijd warm, eigenlijk te warm voor Lonne, maar tot nu toe houdt ze het aardig vol. Ze beweegt overdag in het geheel niet. Na de ochtendplas verdwijnt ze de tuin in, gaat liggen op haar favoriete plek, vlak voor de schuurdeur en als ik daar moet zijn, schuift ze met grote tegenzin een eindje op.

 

 

In de middag lopen we naar de overkant van het huis, waar ze in het graskantje het nodige doet, en dan snel weer terug. En 's avonds na het eten doen we een spelletje. De bal met snoepjes is favoriet, die rolt ze met haar neus de hele tuin door, net zo lang tot alle snoepjes eruit zijn gevallen. Soms rolt er eentje tussen de bloemen, die ze dan met haar poten ertussen uit schraapt. Vindt de baas minder leuk, maar goed, je moet wat voor je ouwe maatje overhebben. Op haar beurt vindt ze het helemaal geen probleem als ik een paar uur wegga, ze blijft lekker in de tuin slapen.  

Maar vandaag blijf ik thuis, want Lonne is erg onrustig. Ze weet niet hoe ze liggen moet, draait steeds op een andere zij, gaat dan hijgen, probeert weer een andere houding, maar echt lekker ligt ze niet. Ze kan haar draai niet vinden. Ze heeft haar dagelijkse pijnstiller al gehad, maar straks geef ik haar er nog een. Hopelijk helpt het.

het goede leven

maandag, 4 juli 2016

De baas klaagt steeds dat Lonne niet goed meer kan lopen, niet meer in de auto kan zitten zodat we niet meer naar het bos kunnen, en dat de wandelingetjes in de buurt zo ontzettend kort zijn. Maar als je Lonne's  leventje zo eens bekijkt lijdt de baas meer onder deze beperkingen dan Lonne zelf.

  

er was er een jarig

zondag, 26 juni 2016

Er was een jarig en dan is het feest, maar Lonne vond er niet veel aan. Ze was dwars! Steeds ging ze precies daar liggen, waar dat echt heel lastig was! En toen we ook nog met z'n allen gingen wandelen en Lonne (uiteraard) niet mee kon, deed ze heel zielig. Maar toen de visite weg was en alleen de baas en de jarige overbleven, kreeg ze toch de volle aandacht.

  

Rust en Vreugd zonder Lonne

zaterdag, 18 juni 2016

Vanmiddag ben ik alleen, zonder Lonne, naar Rust en Vreugd gegaan. Ik wilde zo graag zien hoe het daar nu is, nu alles in de natuur zo uitbundig groeit en bloeit. Het is er nog steeds prachtig, maar toch was het anders, minder leuk, zonder Lonne. Ik miste haar. Lon had het altijd zo naar haar zin in dat bos, en iedere hondenbezitter zal weten wat ik bedoel:  als je hond geniet, geniet je zelf dubbel.

 

De lakenvelders waren er natuurlijk en de ooievaars.

 

 

En de schapen waren zeer luidruchtig aanwezig.  

 



update Lonne

zaterdag, 11 juni 2016

Voor de trouwe bloglezers een berichtje dat het met Lonne naar omstandigheden redelijk goed gaat. De wandelrondjes zijn nog korter geworden. Een paar keer per week naar het parkje in de buurt en van die inspanning moet ze dan een aantal dagen bijkomen. Langs de wetering lopen we niet meer, dat is te ver. Gelukkig heeft ze tijdens die korte wandelingetjes onderweg veel afleiding van alle poezen uit de buurt, want die weten onderhand dat ze van Lonne niets meer te vrezen hebben, dus lopen ze schaamteloos bijna voor haar poten langs. Daarover windt Lon zich mateloos op. Dan doet ze net alsof ze er nog achteraan gaat, maar dat lukt dus niet. Het blijft bij kijken, hijgen en af en toe een blafje.

En iedere avond moet er een spelletje worden gespeeld. Dat geeft ze duidelijk aan, door met haar snuit de krant uit mijn handen te duwen en alvast naar de kast te lopen waar de speeltjes liggen! Deze brave baas stopt dan met lezen en wordt er gespeeld. Ach, het duurt maar tien minuten, dan is ze alweer moe. Zoals ik verleden maand al schreef: Lonne is oud maar bepaald niet uitgeblust!