kleine vriendje jarig

dinsdag, 18 september 2012

Lonnes kleine vriendje is vandaag 1 jaar geworden. Natuurlijk gingen we feliciteren. Maar dat kleine vriendje kruipt en loopt en bekijkt de wereld nu meer vanaf de grond. En dan is Lonne opeens een heeel grote hond!



Aanstaande zondag wordt de verjaardag met de hele familie gevierd en dat zijn zoveel mensen/kinderen, dan kan Lonne echt niet mee.

weer mank !

zondag, 16 september 2012

Sinds gister loopt Lonne weer mank. Ik zag het gebeuren en zag ook dat er niets gebeurde wat het mank lopen kan verklaren. We waren in de Vlietlanden en daar zijn veel plekjes waar Lonne vanaf de walkant makkelijk het water in kan lopen en dat deed ze ook. Ik had een bal meegenomen, want jagen op waterkippen doet ze allang niet meer. De bal gooi ik in het water en Lonne haalt hem er weer uit. Dat vindt ze leuk.

Op een gegeven moment komt ze weer met de bal in haar bek de kant op, ze laat de bal vallen en gaat gelijk zitten. Ze schudde zich ook niet uit. Dat is niet goed. Ik heb gekeken of er iets tussen de voetkussentjes zat, dat was niet het geval. Dan maar verder lopen en dat ging heel moeilijk. Zielig. Ze hinkte achter me aan. Ik denk dat het haar rechterpoot pijn deed, want de linker gebruikte ze als 'valpoot'. 

Wat is het dan opeens een heel eind lopen naar de auto. Met veel pauze's heeft ze het gehaald. Gelukkig heb ik altijd de loopplank bij de hand. De rest van de middag heeft ze geslapen is ze niet meer van haar plaats gekomen. Maar voor de nacht moest ze toch even naar buiten, daarbij had ze moeite met het stoepje afstappen.

Vanmorgen ging dat wel beter, maar ze wilde niet lopen. Ze heeft een plasje gedaan op de grasstrook aan de overkant van de straat en verder niet.

Nou ja, ik ken onderhand de remedie: rust, rust en rust, met wat kleine uitstapjes tegen het stijf worden.

 

Voor de rest mankeert ze niets. Ze is vrolijk en lief, dus ze lijdt geen pijn, als ze maar niet loopt.
Aan haar eetlust mankeert niets . . . .

 

Iedere zondagochtend krijgt ze een boterham met een ei en wat boontjes voor de maagvulling. Een feestmaal vindt ze dat !!!

 

koeien kijken

dinsdag, 4 september 2012

De baas kan weer autorijden (een beetje pijn bij het schakelen) en we gingen naar het koele bos, want het was warm vandaag (23 graden) en dan doet Lonne het graag rustig aan. Een beetje met balletjes spelen  en vooral niet te veel lopen. Natuurlijk gingen we even koeien kijken. Het is altijd leuk om de kalfjes te zien.
 

Ook was ik benieuwd of de storm van vorige week hier schade had aangericht. Maar dat viel mee.
Slechts dit kleine boompje was bezweken.

Deze grote boom bij mij in de buurt heeft de storm van 31 augustus  niet overleefd.

even weg

maandag, 3 september 2012

Een hele tijd niets gemeld, want we konden geen berichtjes plaatsen omdat deze domme baas verleden week van de fiets is gevallen ! Schouder in de vernieling en dan kan je helemaal niets. Ook geen auto rijden, dus Lonne was veroordeeld tot wandelingen in de buurt. Ook in huis en in de tuin kon de baas niet met haar spelen. Saai hoor !

 

 

Maar gelukkig gaat het nu iets beter. De baas hoeft haar arm niet meer in de mitella en hopelijk kunnen we morgen of overmorgen weer naar het bos. Of de duinen. En nog eventjes geduld. . .  na 15 september mag Lonne ook weer op het strand spelen en in zee zwemmen. We kijken er naar uit !

naar de pedicure

donderdag, 23 augustus 2012

Lonne heeft (nu moet ik zeggen had) veel te veel haar tussen de voetkussentjes. Ook boven op de poten en tussen haar nagels was het een bende.  Zelf kan ik het niet goed bijhouden want Lonne schiet in de stress als ik aan haar poten kom. Zodra ze de schaar ziet gooit ze alles in de strijd om tegen te werken. Dan valt het niet mee; knippen aan een poot die geregeld met kracht wordt terug getrokken. Dan maar naar de professionele dierenkapper. Wat een misbaar maakte Lonne zeg! Ze wilde niet naar binnen, ze wilde niet op de tafel, ze wilde alleen maar weg! Maar daar had de kapster geen boodschap aan. Met vereende krachten werd Lon op de tafel gezet. "Moet ik haar vastmaken of neemt u haar in de houdgreep?" vroeg de knipster.  Ik houd Lonne wel vast zei ik.  En dat ging goed. Lonne drukte haar kop tegen mijn buik en begon te hijgen. . .  pfff, dat was warm.

Het duurde maar een kwartiertje, toen waren de vier voetjes heel mooi bijgewerkt en ook nog haar nagels geknipt. Dit laat ik dus voortaan altijd door de kapster doen, nooit meer zelf prutsen.

 

 

 

 

 

AFBLIJVEN !!

woensdag, 22 augustus 2012