slapen met je knuffel

zondag, 18 december 2011

De afgelopen week zijn we iedere dag wel een keer nat geregend. Bah, daar houden wij niet van. De wandelingen worden dan ook steeds korter. Als er weer zo'n zwarte lucht aan komt dan gaan we snel weer naar huis. Lonne vindt het allemaal prima. Thuis gaat ze lekker op haar kleed liggen en wat is nu heerlijker dan slapen met je kop op je knuffel. . . .

windkracht 9

woensdag, 7 december 2011

Vanmiddag windkracht 9! Even speelde ik met de gedachte om naar het strand te gaan, om naar een spectaculair woeste zee te kijken. Toch maar niet. Met Bommel heb ik dat ooit gedaan en moest onmiddellijk weer terug omdat zij zoveel zand in haar ogen kreeg.

Dan maar gewoon naar het bos. Daar viel het wel mee, alhoewel de wind zoveel lawaai maakte dat ik gevoel had dat ieder moment een boom of tak op mijn hoofd kon vallen. Buiten een omgevallen boom over het fietspad, was er geen noemenswaardige schade.

Zoals altijd had ik voor Lonne ballen mee genomen, maar lekker achter een bankje met de bal spelen  kon niet. De baas wilde doorlopen. Flauw!!  Dan maar thuis spelen. . .

 

kermis in de hel. . .

maandag, 5 december 2011

Als het regent en tegelijkertijd de zon schijnt, zei mijn schoonmoeder: "Het is kermis in de hel". Als dat waar is, dan was het vandaag feest in de onderwereld! Buien en zonneschijn overlapten elkaar en dat met een flinke wind erbij; lekker herfstweer. Het was heel mooi in het bos. Prachtig licht met de laagstaande zon.

En nog steeds groeien er paddestoelen.

Deze staken als bloemen uit een boomstam.

In mijn eigen tuin is het ook bijna winter. De  stek van de Anne Frankboom is zo goed als kaal. Alle bladeren zijn eraf. Ik denk dat tussen nu en twee weken de boom wordt weg gehaald. Dan gaat hij naar het schoolplein van de Anne Frankschool. Ik zal hem nog missen, na drie jaar vertroetelen.

 Ik heb twee mooie gave bladeren gedroogd. Die bewaar ik als aandenken.



helemaal beter

zondag, 4 december 2011

Lonne heeft helemaal geen last meer van haar poot. Ze loopt weer normaal. Fijn dat het 'mankement' zo snel over is gegaan. Vanmorgen hebben we een rondje Rosenburgh gelopen. Het was daar behoorlijk druk. Het is een geliefd uitlaat gebied, maar het pad is smal en Lonne heeft dan altijd een beetje moeite met het passeren van andere honden. Maar ook dat heeft ze keurig gedaan.

Gistermiddag vierden we het Sinterklaasfeest. Daar kon Lonne helaas niet bij zijn. Met veel kinderen en volwassenen, plus het monster dat Sushi heet, zou het voor ons, maar zeker ook voor Lonne heel onrustig zijn. Lonne is geen hond die ontspannen onder de tafel gaat liggen; ze bemoeit zich graag overal mee en als er dan ook nog een kitten door de kamer huppelt. . . . .  Er waren wel pakjes voor Lonne.

Ik was bijtijds weer thuis en Lonne heeft gesmuld van haar (eetbare) cadeautjes.  

minder mank

vrijdag, 2 december 2011

Vanmorgen liep Lonne al een stuk beter. Omdat we de rondjes door de straten heel saai vinden zijn we vanmiddag toch weer naar het bos gegaan. Via de loopplank kan Lonne zonder moeite de auto in en uit.

Ze was helemaal blij toen we in onze vertrouwde omgeving waren. Na een kwartiertje lopen ben ik op een bankje gaan zitten, zodat Lonne kon uitrusten. Toen weer een kwartier terug lopen naar de auto. Dat was genoeg voor vandaag. Morgen weer. Het gaat goed!!!

manke poot

woensdag, 29 november 2011

Gister heeft Lonne zich verstapt en nu loopt ze mank. We waren in het bos;  Lonne rook iets, verdween tussen de bosjes en kwam er hinkend weer uit. Ze had pijn aan haar rechter voorpoot. De voetkussentjes bekeken of er iets tussen zat; niets te zien. Natuurlijk waren we heel ver van de auto verwijderd, dus langzaam lopend de kortste weg terug genomen en op ieder bankje waar we langs kwamen gerust zodat Lon even kon liggen. Wat had ze het moeilijk! Gelukkig heb ik altijd de loopplank op de achterbank zodat Lonne niet in de auto hoefde te springen. Thuis ging ze direct liggen.  's-Nachts geen problemen.

Maar vanmorgen wilde ze niet lopen, alhoewel ze niet meer hinkte. Ik heb haar met zachte drang een blokje om laten lopen want er moet toch geplast en gepoept worden.  Ook in de middag hetzelfde, niet willen lopen. Ik denk dat met een aantal dagen rust de pijn vanzelf over zal zijn. Zo niet dan gaan we richting DA.

Ik vind het heel zielig voor Lonne, maar ook voor mijzelf. Want het was vandaag weer zo'n prachtige dag. Dan wil je naar buiten! Ik ben naar  De Horsten gegaan. Dat is verboden gebied voor honden, dus kom ik er heel weinig. De laatste keer was in april. Van die wandeling heb ik ook een filmpje gemaakt en schreef daarbij dat ik als klein kind met mijn vader in de Horsten wandelde.
Ook vandaag heb ik foto's gemaakt en het muziekje erbij is voor mijn vader. . . .